03/8/09

ជួបអ្នកនៅ Kumamoto

តឹមតាធ្លាក់ភ្នែកពីព្រឹក(ពីយប់នោះផឹកដល់ម៉ោង ៣ភ្លឺបានចូលដេក) ក៍ងើបឡើងរៀបចំខ្លួនជិះអាតេសភ្លើងមកជួបកនយើងនៅ “Kumamoto – គុមាម៉ូតុ” ។ ប្រហែលអស់លោកលោកស្រីអ្នកនាងកញ្ញាជ្រាប់ស្រាប់ហើយ គ្មានអ្នកណាក្រោពី “ដួងច័ន្ទ” ដែលគេចំណាំហើយស្វា Dumbo នោះ។ អេ…. គេហៅថាស្វាមែនណ៎ បើមិនមែនស្វាមានតែ ខ្ទឹមជ្រក់??

នៅចាប៉ុនមួយទាស់តែម្យ៉ាងស្អីក៍លុយៗ ហើយម៉ែឳអាថ្លៃ។ គ្រាន់តែពីនឹងទៅគុមាម៉ូតុហ្នឹងជិះអាតេសភ្លើងពី Yahata(station ដែលខនៅក្បែរកន្លែងខ្ញុំនៅ) ទៅ Hakata ហើយដូរជិះបើស ពី Hakata ទៅ Kumamoto សរុបទៅទាំងទៅទាំងម៉ោអស់ ៥០៦០យេន (ជាង ៥០តុល្លា )។ តែកុំយាយណា៎ ឆ្ងាយផស់គេដែរហ្នឹង បើគិតនៅស្រុកស្មែរយើងវិញ ប្រហែលពី អំពេញ ទៅទល់ដែន​សៀមអីហ្នឹង។

អូហ៍… មែនមានអ្នកខ្លះស្អីខំផ្តាំមកខ្ញុំតាមឆាតម៉ោអីណា ថាជួយផ្ដាំផង “ខ្ញុំនឹកច័ន្ទណាស់” អត់អីទេអាអូនតូច ក្បឿន គ្នាផ្ដាំឲ្យហើយៗ គេថា គេក៍នឹកដែរ ជាពិសេសនឹកគូគនអ្នកប្លក់គ្នាយើងហ្នឹង។ ប៉ាហែលជាឆ្នាំក្រោយអីគេបានទៅអំពេញ ហៅពួកប្លក់ស៊ីផឹកឲ្យណាណីហើយ សំលាងមាត់ឲ្យហើយទៅកនយើង។

តទៅនេះជារូបភាពមួយចំនួនដើម្បីបញ្ជាក់ថាការអះអាងខាងលើជាការត្រឹមត្រូវ…..


ចុងភៅសំរាប់ង៉ៃនេះ


ឃើញនៅ?? អាហាររៀបចំជាស្រេច មាន Beer ទៀតណោះ


អាហារទាំងអស់នេះជាស្នាដៃផស់ K-ច័ន្ទហើយហ្នឹង “You’ve done a great job!! ”

ម៉ស់ៗ ញ៉ាំជាមួយពួកយើងហ្អេស?? (from left to righ, Me,Chan and… and… ភ្លេចឈ្មោះបាត់ទៅហើយនែក ចាំថែមពេលក្រោយ 😀 )

03/5/09

Singing Karaoke in JICA entertainment room

What’s an amazing !!! in JICA International Center there is a room for all student to release their stress through out Karaoke. More than 1000 songs range from Japanese, Chinese, Indian, Indonesian.

These songs below are sing by me and ma two friends, Norbu from Bhutan and Mei Jie from China. Let’s check them out!!!

I Want It That Way – Bandith feat. Norbu

[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=eD4iGetqhN8]

Mei Jie – sings in his language which I don’t know.

[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=tJIOAA_VqCU]

All out of Love – Bandith

[youtube:http://www.youtube.com/watch?v=ab1LuZOwAQ4]

03/1/09

ស្បៀងខ្ញុំ… :lol:

យន្តហោះបានទំលាក់កង់កាលពីព្រឹកម៉ិញនេះ៨ព្រឹក(ម៉ោងនៅជប៉ុន)  ដូច្នេះខ្ញុំក៍បានជាន់ដីចាប៉ុនម្តងទៀត តែលើកនេះមិន​ មែនតូក្យូដូចលើកមុនទេគឺនៅ Fukuoka ។ ខ្ញុំស្នាក់នៅ JICA Kyushu Internation Center ។​ វាជាមជ្ឈមណ្ឌលសំរាប់​សិស្សស្នាក់នៅ ជាពិសេសសិស្សដែលមករៀនវគ្គ ខ្លីៗដែលឧបត្ថម្ភដោយ អង្គការ JICA។ នៅទីនេះស្ងប់ស្ងាត់ មិនអ៊ូអរដូចនៅ តូក្យូ សំខាន់នោះគឺមិនជាមានអាគារខ្ពស់ពពកច្រើនពេកនាំពិបាកងើយមើលបាក់កងាប់អីទេ។

លើកនេះមិនដូចកាលមកលើកកមុនទេ ព្រោះមានបទពិសោធន៍ហើយ ចឹងខ្ញុំត្រៀមស្បៀងមកកំប្លេតែម្ដង មិនខ្លាចភាពអត់​ឃ្លានទេ។ មើលនេះនៀក ឆ្នាំបាយអគ្គីសនីក៍មាន មី សាច់បាក់យុងនិងត្រីផាត់(ម៉ាករៀបចំឲ្យ) សាច់គោងៀត(ហាន់នីរៀបចំឲ្យ) នៅមានវិចអង្គមកគ្រាន់ដាំបាយទៀត។ អង្គរដាក់ម៉ោពីរគីឡូដែរ ។ នេះមកតែពីរអាទិត្យហង ដាក់ប៉ុណ្ណឹង ចុះទាំរាំយូរជាងហ្នឹង ហេហេហេ…. ង៉ៃ ១៤ បានយ៉ាងនិវត្តន៍ទៅស្រុកវិញ 😆 ។ មិនមែនថានៅនេះអត់មានអីញ៉ាំទេ តែខ្ញុំទំលាប់ចឹង នៅណាក៍ដោយអារឿងស៊ីចុក មិនត្រូវប្រហែសទេ ព្រោះមិនមែនដូចនៅស្មែរអីណា។ នៅស្រុកយើងចង់ញ៉ាំណាក៍បានផ្ទះយើង។ ចេះតែសន្សំសំចៃទៅ ដូចសុភាសិតចិនថា “រក្សាព្រៃឲ្យគង់ មិនខ្វះអុសដុតទេ” 😀 ។


កញ្ចប់ធំក្រោម មីនោះគឺអង្ករ ហីនៅមានកញ្ជប់តូចៗ (សាច់បាក់យុង និងត្រីផាត់) នៅពីលើប្រអប់ងៀតគោ 😆


អត់មានលួចស្រក់ទឹកមាត់ទេណា គ្រាន់តែមើលបានហើយ


មិនភ្លេចដាក់ម៉ាបុស្ដិទុកជាការអួតគេឯង 😆

02/25/09

Fukuoka តើមានសំរស់យ៉ាងណាទៅណ៎!!!

នៅមិនប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតទេខ្ញុំត្រូវធ្វើដំណើរទៅ ទីក្រុង Fukuoka ទីក្រុងហ្នឹងល្អកំរិតណាទៅណ៎?? នេះជាសំនួរខ្ញុំសួរខ្លួនឯង ពីព្រោះ​មិនធ្លាប់ទៅហ្នុងទេ ធ្លាប់តែទៅតូក្យូ។ នៅតូក្យូស្អាតអស់ទាស់ហើយ ទំរាំទីក្រុងដ៍ទៃទៀតប្រហែលមិនខុសគ្នាអីទេ។ ចាប៉ុនទៅហើយទីណាក៍មើលទៅស្អាត និងហាយធិច(High Tech) ដែរ។

ប៉ុន្មាថ្ងៃនេះរវល់នោះដល់ក តែមិនមែនទើបតែប៉ុន្មានថ្ងៃហ្នឹងទេខ្ញុំរវល់តាចឹង មិនទាន់ត្រៀបស្អីឲ្យបានតិចសោះហើយនៀក។ ទាំងខោអាវ ស្បៀង និងយុទ្ធភ័ណ្ឌផ្សេងៗ។

រឿងដែលបារម្ភនោះគឺជើងយន្តហោះត្រូវឆ្លងកាត់ សុវណ្ណភូមិ នៅថ្ងៃគេប្រជុំអាស៊ាននេះឯង​ហើយលឺមកថាពួកអាវក្រហម​ចង់ធ្វើបាតុកម្មផង នេះបើវាលេងដូច​កាលពួកអាវលឿងដូចមុន បិទតារាងយន្តហោះអីហ្នឹងចងប់ស្រច ច្បាស់ជាដេកស្អាត​មិនខាន។ រកទុកចិត្តមិនបានទេបងសៀមៗ អស់ហ្នឹង។
មិនចង់និយាយអ្វីយូរទេខ្លាចគេថា “តាប៉ែ” គ្រាន់តែចង់ប្រាប់ថា សុំបែកមួយរយៈទៅសិក្សាវគ្គខ្លី នៅចាប៉ុននឹងឯង។ ទៅពីរអាទិត្យ​អីណោះ។ ជើងយន្តហោះចេញង៉ៃ ២៨ កុម្ភះ ហើយនឹងត្រលប់មកវិញនៅថ្ងៃ ១៤ ខែមិនា។ ប៉ាយ ប៉ាយ….

Fukuoka Map

04/4/08

ចាប៉ុនក្លែងក្លាយ

សំរាប់រូបភាពដែលខ្ញុំចង់ចែកជូនថ្ងៃនេះគឺរូបភាពចាប៉ុនហារយ ក្លែងក្លាយ…ហេហេហេ ដូចខ្លះអត់?? ទំនេរពេកនឹកឃើញអត់អីធ្វើក៍​ចាប់លើកអាវចាប៉ុនម៉ោពាក់អួតដាក់មុខកាម៉េរ៉ាតាម្រ៉ងទៅ។ ថតហើយមើលខ្លួនឯងយូរស្រដៀងដែរតើ….


ឡូយម៉ាយ៉ាងដែរដល់ចឹងទៅ (អត់សូវចេះអួតទេខ្ញុំ…)


ហ៊ានហត់ម៉ោមើល៍…ប៊ុមដាច់ផ្ងាទៅវិញអាលូវហ្នឹង!!! ហក់ម៉ោៗ

04/4/08

បន្ទាប់ពីធ្វើ Presentation រួច

ហេហេហេ….ង៉ៃនេះបានធ្វើ Presentation រួចចឹងដូចធូរទ្រូងខ្យាក។ ខាង APT តំរូវឲ្យប្រទេសនីមួយៗធ្វើ Presentation អំពីប្រទេសរបស់ខ្លួន និងស្ថានភាព Telecom ប្រចាំប្រទេស។ ចុងម៉ោងបន្តិចពេលគេចប់ ខ្ញុំឃើញ ហ្គីតានៅកន្លៀតជញ្ជាំងក្នុងថ្នាក់ មិនដឹងជារបស់អ្នកណាទុកចោល​នៅទីហ្នឹង។ សួរអ្នកណាក៍អត់ដឹង ចឹងហើយមនុស្សកំពុងតែចូលចិត្តស្រាប់ផង ក៍ទាញមកដាក់ប៉ាម៉ានបទឲ្យធូរសរសៃទៅមើល វាអាម៉េចវិញ ???

ខាងក្រោមនេះបើមានអ្នកណាចង់ចំលងយក ទាំង Slide និង Country Report របស់ Telecom in Cambodi លោកអ្នកអាចចំលង​បានពី តំណរនេះ http://www.4shared.com/file/43000620/d2e38822/Cambodia_Country_Report.html

អូឃេ!!… អត់នៅយូរទេ ខ្មោចលង គេនាំគ្នាចែកជើងទៅ អូតែលអស់ហើយ ខ្ញុំទៅដែរសិន…វេវ…. 😀


កំពុងតែធ្វើ Presentation…


បទកំពុងតែច្រៀងហ្នឹងគឺបទ “The End of the World”

03/31/08

មកដល់ជប៉ុនដោយសុវត្ថិភាព

សួស្តីពីប្រទេសជប៉ុន….ខ្ញុំបានមកដល់ព្រលានយន្តហោះ ណារីតា របស់ជប៉ុនកាលពីព្រឹកម៉ិញនេះនៅម៉ោង ៨ព្រឹក។ អាកាសធាតុនៅទីនេះ ត្រជាក់គួរសមប្រហែលពី ៦ទៅ៨ អង្សារសេ។ ពេលសខ្ញុំមកដល់ មានភ្លៀងធ្លាក់ស្រិចៗ ហើយរងារដល់ក អត់បានពាក់អាវរងាអីហ្នឹងគេ លេងអាវធម្មតាតាំងពីព្រលានយន្តហោះស្រុកខ្មែរម៉ោ ដល់នេះបានដឹងថារងាម៉ាបេន។
ពិតជាស្អាត ដល់ហើយ អាគារធំៗ នៅទីនេះ ងើយចង់បាក់ក មិនដឹងថាបើមើលយូរគេទារលុយអត់ន៎ ? មិនហ៊ានងើយមើលយូរខ្លាចព្រោះបើផាកមែននៅទីនេះស្អីៗ ក៍ថ្លៃអស់ស្ទះដែរ…
និយាយពីមុនម៉ោនោះវិញ នៅតារាងយន្តហោះស្រុកខ្មែរ ខ្ញុំញ៉ាំខ្នុរអស់យ៉ាងច្រើន មានអីណាមិនទាន់ឡើងយន្តហោះស្រួលបួល ហងឈឺពោះចង់ងាប់។ ឈឺតាំងពី ស្រុកខ្មែរ ដល់ព្រលានស្រុកសៀម រហូតដល់ ព្រលានយន្តហោះ NArita ជប៉ុននេះទៀតអត់​បាត់។ ដល់ម៉ោបាត់ គឺបាត់នៅក្នុងបន្ទប់ទឹក អីនេះវិញ។ ចាំកាលបានមិន ប្រញ៉ាប់បញ្ចេញចោលទៅ?? ចុះពីលើយន្តហោះ​មិនទាន់ស្រួលបួលផង ប្រែន….. Toilet please…..កាលនៅលើយន្តហោះនោះមិនបានបញ្ចេញព្រោះអត់ឈឺ។ ប្រាប់ហាន់នីពីរឿងនេះ គេថាខ្ញុំហ្នឹងយ៉ាប់ម៉េចមិនដោះទុក្ខសត្វឲ្យហើយនៅលើយន្តហោះ? មិនមែនមិនចង់អីណា តែបើអត់ទាន់​ដល់ពេលចឹងធើអាម៉េច? ញ៉ាំនៅស្រុកខ្មែរ បញ្ចេញចោលស្រុកចាប៉ុន ក៍ម្យ៉ាងដែរ…ព្រោះឲ្យវាបានស្គាល់ស្រុកគេខ្លះផង បំណាច់ហ្នឹងខំទ្រាំទប់គ្នាតាំងពីស្រុកខ្មែរម៉ោទៅហើយ….. 😀 ។


នៅព្រលានយន្តហោះពោធិ៍ចិនតុង


ដាក់ម៉ាបុស្តិ៍មុនបែកគ្នា 😀


ភ្លៀងកំពុងធ្លាក់ អាកាសធាតុក៍រងាអស់ស្ទះ…


នេះគ្រាន់តែមួយផ្នែកតូចនៃទេសភាពពេលយប់នៅជប៉ុននេះទេ

ខ្ញុំមកស្នាក់នៅសណ្ឋាគា Shinagawa Prince Hotel ជាសណ្ឋាគារលំដាប់ផ្កាយ ៣ ដែលមានទាំងអស់ ៣៩ជាន់ និង ៣៦៨០ បន្ទប់។ បន្ទប់ខ្ញុំស្នាក់នៅមិនជាធំអីទេ តូចមួយ នៅទីនេះបានបន្ទប់ប៉ិនហ្នឹងគ្រាន់បើហើយ ព្រោះស្រុកនេះអត់សូវសំបូរដី 😀 ។


សណ្ឋាគារ Shinagawa Prince Hotel


បន្ទប់របស់ខ្ញុំតូចណាស់មែនទេ ប្រហែល ២ – ៣ម៉ែត្រយ៉ាងច្រើន


ដាក់ម៉ាបុស្តិ៍ទៅមើលវាអាម៉េចទៅវិញ!!!


តុក្នុងបន្ទប់..មើលលើតុមើលឃើញរូបអីអត់ ហេហេហេ…ដាក់ជាប់ខ្លួនតាម៉ងទោះទៅទីណាក៍ដោយ


មី…មី…របស់ឈ្នះ