10/2/15

ដំណើរ​ផ្សងព្រេង​ថត​រូប​នៅ​កំពង់ឆ្នាំង-កំពង់ធំ

ខាងក្រោមនេះគឺជាការសង្ខេបត្រួសៗនៃដំណើរផ្សងព្រេងថតរូបកន្លងមកនៃការចេញដំណើរលើកទី២ (សាកល្បង) របស់ក្រុមយើង។
ការលំបាកមានច្រើន តែយើងខ្ញុំសូមលើកតែខ្លះៗមកបរិយាយទេ។ កាលនោះពេលត្រលប់មកភ្នំពេញវិញទើបយើងដឹងតំបន់ដែលយើងបានឆ្លងកាត់នោះមានដីស្រូប
តែសំណាងល្អយើងរើសផ្លូវត្រូវ។ ហើយដំណើរបន្តគឺ នៅសប្ដាហ៍ក្រោយនេះ ថ្ងៃទៅ ១១-១៨ ខែតុលា ឆ្នាំ២០១៥។

profile

ដំណើរផ្សងព្រេងថតរូបលើកទី ២ កំពង់ឆ្នាំង-កំពង់ធំ ដោយឆ្លងកាត់បឹងទន្លេសាប៖
យើងបានជួបការលំបាកជាច្រើនហើយក៏រីករាយជាមួយហ្នឹងបទពិសោធន៍ទាំងនេះដែរ។
នាថ្ងៃទី ២៩ ឧសភា ២០១៥ នេះ ៤នាក់គ្រូ និងសិស្សយើង Sovan Philong (គ្រូថាងចេង) ខ្ញុំអមរើន (ស៊ុន អូខុង) Phun Bandith (ជ្រូកប៉ាចេ) និង Chheng Hour (សិស្សប្អូនសាចេ) បានទៅចម្លងធម៌នៅខេត្តកំពង់ឆ្នាំងឆ្ពោះទៅកំពង់ធំដោយចេញដំណើរពីភ្នំពេញទៅ។ លុះទៅដល់ខេត្តកំពង់ឆ្នាំងម៉ោងប្រហែលជា១១យប់ ពួកយើងបានសុំស្នាក់ការនគរបាល នៅមុខសាលាខេត្តដើម្បីដេកនៅក្បែររូបសំណាក់មួយពីព្រោះថាគោលការណ៍ពួកយើងគឺ មិនចំណាយលុយលើការស្នាក់នៅ ចំណែកឯម្ហូបត្រូវធ្វើដោយខ្លួនឯង។

4

ព្រឹកឡើងយើងបន្តដំណើរ ដោយឆ្លងដរពីទីរួមខេត្តកំពង់ឆ្នាំងឆ្ពោះទៅស្រុកកំពង់លែង(ភ្នំនាងកង្រី) ដែលជាគោលដៅថតរូបរបស់ពួកយើង។ បន្ទាប់មកយើងបន្តទៅឃុំដា ស្រុកកំពង់លែងដូចគ្នា ដោយធ្វើការនៅទីនោះរហូតដល់ម៉ោង ៤ល្ងាច។

1

និយាយពីថាវគ្គបន្តនេះគឺញាក់សាច់ដោយហេតុថាខេត្តកំពង់ឆ្នាំង និងកំពង់ធំត្រូវបានខណ្ឌចែកដោយវាលទំនាបនៃបឹងទន្លេសាប។ បើខែទឹកឡើងវិញគឺថាទឹកធំល្វឹងល្វើយដូចសមុទ្រ។
ពួកយើងបានសម្រេចចិត្តថាត្រូវតែបន្តដំណើរទៅមុខដោយមិនរុញរាទោះជាលំបាកយ៉ាងណាក៏ដោយ ។ (មាត់ជាផ្លូវ) ពួកយើងបានសួរអ្នកស្រុកថា តើផ្លូវពីឃុំដានេះ ទៅខេត្តកំពង់ធំអាចទៅរួចទេខែនេះ? គាត់ឆ្លើយថាបាន វាគោកដែរហើយ តែបើមានភ្លៀងគឺលំបាកខ្លាំងណាស់ ។ ពួកយើងចាប់ផ្តើមមើលមេឃឃើញថាស្រឡេះល្អ ក៏សម្រេចបន្តដំណើរទៅមុខ។ នៅតាមផ្លូវពោរពេញទៅដោយវាលស្មៅ វាលខ្សាច់ និងព្រៃលិចទឹក ។ មិនបាន ៣គីឡូម៉ែត្រផង ព្រះអាទិត្រក៏ចាប់ផ្តើមលិចហើយ ផ្លូវក៏លែងមានខ្សាច់ គឺចូលដល់វគ្គភក់ និងដីល្បាប់ ។ មេឃកាន់តែងងឹត ផ្លូវក៏កាន់តែលំបាក សេវាទូរស័ព្ទក៏គ្មាន Google Map ក៏ជួយពួកយើងលែងបាន។ គ្រានោះយើងទើបដឹងថា តំបន់នោះទើបតែភ្លៀងរួចពីព្រឹកទេ ពីព្រោះថា ផ្លូវគឺរអិលខ្លាំងណាស់ ពួកយើងក៏កាន់តែអស់កម្លាំងខ្លាំងណាស់ដែរ ព្រោះម៉ូតូពួកយើងដឹកសំភារៈច្រើន រួមទាំងគ្រឿងធ្វើម្ហូប។ យើងដើរលឿនជាងជិះ ឈរក៏មិននឹង ព្រោះសណ្ឋានដីដូចលាបប្រេង រីឯទិសដៅក៏មិនដឹងនៅទីណា មើលទៅល្វឹងល្វើយដាច់កន្ទុយភ្នែកឃើញតែផ្កាយផ្លុងៗ ខ្ញុំ មើលទូរស័ព្ទឃើញថាម៉ោង ៨យប់ទៅហើយ ។ វគ្គនេះហើយដែលធ្វើឲ្យខួរក្បាលពួកយើងចងចាំមិនភ្លេច គឺម៉ូតូរបស់ពួកយើង វិលកង់បានយើងច្រើន ១០ម៉ែត្រ ត្រូវអង្គុយខ្វេះដីស្អិតដែលជាប់នៅនឹងកង់ ឬ មនុស្ស៤នាក់ត្រូវរុញម៉ូតូមួយគ្រឿងម្តងៗ ដើម្បីធ្វើយ៉ាងណាឲ្យអាចទៅមុខបានខ្លះ ។ យើងធ្វើបែបនេះរហូត ទាល់តែអស់កម្លាំងរៀងៗខ្លួន ចំណែកឯក្រពេះកាន់តែស្រែកឃ្លានយ៉ាងខ្លាំង ហើយពេលស្រែកទឹកយើងត្រូវផឹកទឹកមួយដប ៤នាក់ព្រោះអស់ទឹកទៅហើយ រីឯមេឃវិញគឺងងឹតសូន្យសុង រកមើលទិសតំបន់អ្វីមិនឃើញសោះ។ ក្រពះកាន់តែឃ្លាន ហើយកាន់តែស្រែកទឹក តែយើងមិនអាចដាំបាយបានទេ ព្រោះតំបន់នោះមានតែភក់ និងដីល្បាប់។ ប៉ុន្តែពួកយើងនៅតែមិនអស់សង្ឃឹមចំពោះដំណើរមួយនេះ ហើយពេលដែលអស់កម្លាំងខ្លាំងគ្មានអ្វីក្រៅពីដេកលើភក់ ដោយយើងមិនអាចដេកលើស្មៅបានទេ ព្រោះសម្បូរសត្វពស់។

3

ទីបំផុតម៉ោងប្រមាណជា ១កន្លះកណ្តាលអាធ្រាតពួកយើងបានមកដល់ភូមិតូចមួយដែលមានតែ ៧ផ្ទះ តែប៉ុណ្ណោះ (ពុទ្ធោអើយដីតែ ៣០គីឡូម៉ែត្រជាង ពួកយើងធ្វើដំណើររហូតដល់ទៅជាង ១០ម៉ោង)។ ពេលនោះនៅក្នុងអារម្មណ៍ខ្ញុំបានគិតថា តើពួកយើងពិតជាបានជួបនឹងភូមិតូចមួយនេះ ឬជាការស្រមើស្រមៃ? តែសំណាងល្អ ពេលពួកយើងហៅអ្នកភូមិឃើញថា ពិតជាមានមនុស្សរស់នៅមែន ហើយគាត់ក៏យល់ព្រមឲ្យពួកយើងស្នាក់អាស្រ័យមួយយប់ និងចាប់ផ្តើមស្រុះមីហូប។ ទោះយ៉ាងណាក៏មិនទាន់ជួបសំណាងល្អ ព្រោះថា លោកគ្រូ បានបាត់កាបូបលុយ ដែលមានឯកសារសំខាន់សម្រាប់ក្រុមការងារយើង ដូចនេះខ្ញុុំ និងគាត់គ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីបកត្រឡប់ទៅតាមផ្លូវចាស់ដែលបានមក ប៉ុន្តែនៅតែរកមិនឃើញ រួចក៏ត្រឡប់មកផ្ទះនោះវិញនៅម៉ោង ៣ភ្លឺ ដើម្បីដេកយកកម្លាំង ចាំព្រឹកឡើងម៉ោង ៦ចាំចេញទៅរកម្តងទៀត។ សំណាងល្អ គាត់ជាមួយនឹងសិស្សប្អូន ឆេង ហួរ បានរកឃើញការបូបនោះវិញ។ ព្រឹកឡើងយើងចាប់ផ្តើមបន្តដំណើរទៅខេត្តកំពង់ធំ ដោយមិនបានងូតទឹកអ្វីទាំងអស់ព្រោះគ្មានទឹក ហើយពីយប់គឺដេកទាំងខ្លួនប្រឡាក់ភក់តាំងពីក្បាលដល់ចុងជើង។ ដំណើរបន្តនេះ គឺយើងត្រូវធ្វើដំណើរនៅលើវាលខ្សាច់ ដ៏ស្ងួតហែងប្រហែលជិត ២០គីឡូម៉ែត្រទៀត ទើបដល់ទីប្រជុំជន។
ខ្ញុំនៅចំាបានរឿងមួយទៀត គឹនាម៉ោង ប្រហែល១០យប់ ដែលពួកយើង ឋិតក្នុងស្ថានភាពលំបាកនៅកណ្តាលវាលទំនាបបឹងទន្លេសាបនោះ នៅពេលដែលខ្ញុំឡើងឈរលើម៉ូតូស្រាប់តែ អាចឲ្យទូរស័ព្ទខ្ញុំមានសេរវាមួយកំាដែរ ហើយពួកយើងបានត្រឹមព្យាយាមតេមកអ្នកផ្ទះ ដើម្បីកុំឲ្យមានការបារម្ភពួកយើង ហើយខ្ញុំបានតេមកមនុស្សជាទីស្រលាញ់ខ្ញុំ ដោយកុហកថា ( អូនអើយ! ពេលនេះបងមកដល់កំពុងធំហើយ បងមានសុវត្ថិភាពហើយ និងនៅក្នុងផ្ទះសំណាក់មួយក្នុងទីរួមខេត្ត កុំបារម្ភបងអី រាត្រីសួស្តី) ការពិតខ្ញុំកំពុងតែជួបឧបសគ្គយ៉ាងលំបាក និងប្រឈមជាមួយតំបន់ដីស្រូបសោះ៕
————————————-
យើងខ្ញុំសង្ឃឹមថា យើងនឹងទទួលបានការឧបត្ថម្ភខ្លះ ចំពោះដំណើរផ្សងព្រេងថតរូបបន្តទៀតនេះ។
រាល់ការឧត្ថម្ភ យើងខ្ញុំនឹងមានការប្រកាសចំនួនពិតប្រាកដ បើសិនជា អ្នកផ្តល់ជំនួយ យល់ព្រមឲ្យប្រកាស។
លេខទូរស័ព្ទទំនាក់ទំនង៖
ខ្ញុំបាទ អមរើន: 093 656 345
លោក Phun Bandith: 016 64 16 76
លោក Chheng Hour: 070 31 38 91
សូមមេត្តា ជួយShare និង ចូលរួមឧបត្ថម្ភដើម្បីគំាទ្រពួកយើងផង

អត្ថបទដោយ៖ អមរើន

12/15/10

Attending the Workshop on NGN/IP Technologies, Nha Trang, VN 14-17/Dec/2010

From 14 to 17 December 2010 I have to attend the workshop of NGN/IP technologies. It is held at Nha Trang, the beautiful beach province of Vietnam.  So I missed two things, FE test1 and TM unprogress test 2. Hope some guys help on recall the exam question back.

My flight is from PP to Prey Norkor( I rarely called Ho Chi Minh City. I called it Prey Norkor, Khmer Krom former land.) then from Prey Norkor to Nha Trang. It’s a long wait there in Prey Norkor airport, for 6 hours. I felt pity of the former land after checking some information on Khmer Krom history on the website and many other of them, while waiting, there is violence of human right of our former people. How about Khmer Krom becoming an Independence country which is apart of the main land Cambodia? , is the question always arise in my brain not even today but since I happened to know what is this and what is that….

Mekong Delta a place where Khmer Krom were still violent (from the plane view)

Well, as mentioned in the title of the post, the workshop is about NGN/IP technologies. What is NGN? it comes to a long story of telecommunication. NGN stand for Next Generation Network. It the technology base on IP or I can called All-in-One/Open Network for all kind of service including voice, data,… at the speed of excellent.
The workshop is aim to:

  • Have a good understanding on the policy, regulatory, technical and business issues and concerns that policy makers, regulators and service providers will have to face, including organizational changes needed for NGN migration;
  • Examine the different strategies possible for fixed incumbents, mobile operators and new market entrants to prepare for NGN migration;
  • Explore the different models of establishing Internet Exchange Points (IXPs) including some country case studies.

More info at: http://www.itu.int/ITU-D/asp/CMS/Events/2010/CLMV

Nha Trang beach from the rooftop view of hotel

Pool view of one hotel

Cambodian Participants

Group photo

04/18/09

ថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីនេះ បានទៅណាខ្លះកនយើង??

កុំសួរខ្ញុំសំនួរហ្នឹង ថាទៅដើរលេងដូចជាមិនទំនង តែបើថាទៅធ្វើការបានត្រូវ។ ក្រុមហ៊ុនខ្ញុំបានរៀបចំ “ខនសឺត” ទេសចរ ដោយសហការគ្នាជាមួយក្រសួងទេសចរ និង Sponsor មួយចំនួនទៀត។ ខនសឺតហ្នឹងហ៊ឺកហ៊ាក់ផស់គេដែរហ្នឹងណា មានសុទ្ធតែតារាល្បី ពីហង្សមាស លោក ឆន សុវណ្ណារាជ កញ្ញា សុគន្ធ នីសា តារាពី អឹមប្រូដាកសិន លោក ណាំ បុណ្ណារដ្ឋ លោក គុនកូឡា… និងតារាផ្សេងៗទៀតដែលខ្ញុំមិនចាំឈ្មោះ ជាពិសេសនោះ ពូឃ្លាំង…​ ។

បើនិយាយទៅមិនជាសប្បាយអីទេសំរាប់ខ្ញុំព្រោះម៉ែអើយ ឈរឆែក និងលក់សំបុត្រឡើងខ្មៅមុខអស់ហើយ ក្ដៅក៍ក្ដៅ យ៉ាប់មែនទែន។ ខនសឺតគេធ្វើនៅថ្ងៃទី ១៥ តែពួកយើងត្រូវទៅមុន ៣ថ្ងៃដើម្បីរៀបចំជាមុន។ នេះសំណាំងហើយដែលខ្ញុំ​មិននៅក្រុមរៀបចំឆាក កុំអីខ្ញុំត្រូវបានលីដែក លីឥវ៉ាន់ យ៉ាប់ជាងហ្នឹងទៀត។ ហេហហេ…. តែមិនជាបានជួយពេញដៃពេញ​ជើងទេតាហត់ខ្ញុំរត់មកអង្គុយធ្វើមិនដឹង 😆 ។ ដើម្បីជាសក្ខីភាពកុំឲ្យគេមិនជឿយើង ឬក៍មានជនមួយចំនួនផាយើងថាយក​រូបភាពពីឆ្នាំចាស់មកផុស ឬកែ Photoshop អី ចឹងខាងក្រោមកនេះជារូបភាពខ្លះៗ ៖


ឆាកកំពុងត្រូវបានរៀបចំ


ឆាកដែលបានរៀបចំរួច មើលនៅពេលយប់


ក្រុមការងារពិភាក្សាគ្នាសំរាប់កម្មវិធីដែលនឹងត្រូវធ្វើ


ការរាំបង្ហាញជូននូវក្បាច់រាំប្រជាប្រីយ៍របស់ប្អូនៗមកពីអង្គការកុមារកំព្រា


មានលេងល្បែងកំសាន្ដផ្សេងៗ


ល្បែងវាយក្អមដែលពេញនិយមបំផុត


ល្បែងទាញព្រ័ត្ត


ដណ្ដើមស្លឹកឈើនេះក៍ពេញនិយមដែរ

កុំអីថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីរបស់ខ្ញុំក្លាយជាឥតន័យបាត់ កុំតែបានហាន់នីគេឡើងមកលេង ក្រុងព្រះសីហនុនេះទាំងគ្រួសារ​បានជាខ្ញុំមានពេលបោកគ្រាប់បែកមកជួបនាង ហើយពេលចប់ខនសឺត អ្នកណារើឆាក រើអី ក៍រើទៅ ឌិត បោកគ្រាប់បែកមួយក្ឌុងទៀតមកងួតទឹកធ្វើវាហី ​ហេស ហេស ហេស… 😆


បីនាក់បងប្អូនគេនេះក៍ឆ្លៀតបានមកមើលខនសឺនឹងគេដែរ


តេន តេន តេន… ដល់វគ្គខ្ញុំត្រូវចេញមុខខ្លះៗហើយបាទ


ស្រីមុំ ហាន់នីផស់ខ្ញុំ


សមគ្នាអស់ទាស់ហាពីរនាក់នេះ ហ្អា… 😆


ដូរស្ទីលថតមួយយកឡូយ 😀


ជាមួយ អារ័ត្ន(រូបខាងឆ្វេង) និងអារូ – ពីរនាក់ហ្នឹងជាអនាគតប្អូនថ្លៃខ្ញុំ

03/14/09

ឥវ៉ាន់លើសគីឡូ :-(

បន្តិចទៀតនេះមានទៅផ្ទះហើយខ្ញុំ សូមជំរាបថាអាឡូវហ្នឹងកំពុងផុសពីព្រលានយន្តហោះ សុវណ្ណភូមិ។ ទើបតែ Transit ពីព្រលាន Fukuoka ម៉ាម៉ោងមុននេះ។ នឹកផ្ទះដល់ហើយ… 🙁

និយាយពីឥវ៉ាន់វិញ ដាក់ម៉ាវ៉ាលីធំឡើងគីឡូដល់ទៅ ២៩គីឡូ ។ ដំបូងគិតថាមិនអីតែទៅដល់ព្រលានយន្ដហោះ Fukuoka គេប្រាប់ថា លើស ៤គីឡូហើយ គេឲ្យតែ២៥គីឡូទេ ចឹងបង់ ១២០ដុល្លាម៉ោបានឲ្យទៅ។ ម៉ែអាថ្លែនហើយ… ១២០ ដុល្លា?? និយាយលេងទេអី? ចាំតាភ្លើបង់តើឌិតស្មោះ…ហេហេហេ… សុខចិត្តសុំគេដកឥវ៉ាន់ដាក់ស្បោងធំប៉ុណ្ណាប៉ុណ្ណី យោងឡើងចង់វៀចខ្លួន។

នៅមួយទៀត មានអ្នកខ្លះនោះឆ្លៀតផ្ញើឥវ៉ាន់តាមខ្ញុំទៅបងប្អូននៅអំពេញទៀត ។ កាលពីម្សិលនោះ ឃើញខាង Post Officier គេយកឡាំងធំគួរសមដែរមកទំលាក់ឲ្យនៅអូតែល។ ក្រោយពីហែកខ្វោក បើកមើលខ្វាក់ មានរបស់បញ្ញើរ ពីរ មួយទៅបងគេ មយយទៀតគេសរសេរ ដាក់ថា “គ្រួសារឌិត” គ្រាន់តែស្ទាបក៍ដឹងថាស្រា”សាគេ” ដែរ។ អីគេស្រាដបតូចមួយចង់ផ្ញើឲ្យផឹកម៉ា​គ្រួសារ​ម៉ងអីហ្នុង??  អានេះចូលលក្ខណៈសូកប៉ាន់ឲ្យស្រាផឹក ជួយកាន់ឥវ៉ាន់ឲ្យហើយតើនៀក អ្នកណាផឹកអ្នកណាលេបទេកម៉ា​ទៅអាចែ???


មើល៍ រ៉ូវ ម៉ាកេសហ្នឹង ចូលជាង ៣គីឡូ….


ហេសហេស… ម៉ាដបខាងស្តាំនោះ “គ្រួសារឌិត” ដល់ក 😆


មួយស្បោងហ្នឹងយួរវៀចខ្លួន…. 😆

03/8/09

ជួបអ្នកនៅ Kumamoto

តឹមតាធ្លាក់ភ្នែកពីព្រឹក(ពីយប់នោះផឹកដល់ម៉ោង ៣ភ្លឺបានចូលដេក) ក៍ងើបឡើងរៀបចំខ្លួនជិះអាតេសភ្លើងមកជួបកនយើងនៅ “Kumamoto – គុមាម៉ូតុ” ។ ប្រហែលអស់លោកលោកស្រីអ្នកនាងកញ្ញាជ្រាប់ស្រាប់ហើយ គ្មានអ្នកណាក្រោពី “ដួងច័ន្ទ” ដែលគេចំណាំហើយស្វា Dumbo នោះ។ អេ…. គេហៅថាស្វាមែនណ៎ បើមិនមែនស្វាមានតែ ខ្ទឹមជ្រក់??

នៅចាប៉ុនមួយទាស់តែម្យ៉ាងស្អីក៍លុយៗ ហើយម៉ែឳអាថ្លៃ។ គ្រាន់តែពីនឹងទៅគុមាម៉ូតុហ្នឹងជិះអាតេសភ្លើងពី Yahata(station ដែលខនៅក្បែរកន្លែងខ្ញុំនៅ) ទៅ Hakata ហើយដូរជិះបើស ពី Hakata ទៅ Kumamoto សរុបទៅទាំងទៅទាំងម៉ោអស់ ៥០៦០យេន (ជាង ៥០តុល្លា )។ តែកុំយាយណា៎ ឆ្ងាយផស់គេដែរហ្នឹង បើគិតនៅស្រុកស្មែរយើងវិញ ប្រហែលពី អំពេញ ទៅទល់ដែន​សៀមអីហ្នឹង។

អូហ៍… មែនមានអ្នកខ្លះស្អីខំផ្តាំមកខ្ញុំតាមឆាតម៉ោអីណា ថាជួយផ្ដាំផង “ខ្ញុំនឹកច័ន្ទណាស់” អត់អីទេអាអូនតូច ក្បឿន គ្នាផ្ដាំឲ្យហើយៗ គេថា គេក៍នឹកដែរ ជាពិសេសនឹកគូគនអ្នកប្លក់គ្នាយើងហ្នឹង។ ប៉ាហែលជាឆ្នាំក្រោយអីគេបានទៅអំពេញ ហៅពួកប្លក់ស៊ីផឹកឲ្យណាណីហើយ សំលាងមាត់ឲ្យហើយទៅកនយើង។

តទៅនេះជារូបភាពមួយចំនួនដើម្បីបញ្ជាក់ថាការអះអាងខាងលើជាការត្រឹមត្រូវ…..


ចុងភៅសំរាប់ង៉ៃនេះ


ឃើញនៅ?? អាហាររៀបចំជាស្រេច មាន Beer ទៀតណោះ


អាហារទាំងអស់នេះជាស្នាដៃផស់ K-ច័ន្ទហើយហ្នឹង “You’ve done a great job!! ”

ម៉ស់ៗ ញ៉ាំជាមួយពួកយើងហ្អេស?? (from left to righ, Me,Chan and… and… ភ្លេចឈ្មោះបាត់ទៅហើយនែក ចាំថែមពេលក្រោយ 😀 )

02/25/09

Fukuoka តើមានសំរស់យ៉ាងណាទៅណ៎!!!

នៅមិនប៉ុន្មានថ្ងៃទៀតទេខ្ញុំត្រូវធ្វើដំណើរទៅ ទីក្រុង Fukuoka ទីក្រុងហ្នឹងល្អកំរិតណាទៅណ៎?? នេះជាសំនួរខ្ញុំសួរខ្លួនឯង ពីព្រោះ​មិនធ្លាប់ទៅហ្នុងទេ ធ្លាប់តែទៅតូក្យូ។ នៅតូក្យូស្អាតអស់ទាស់ហើយ ទំរាំទីក្រុងដ៍ទៃទៀតប្រហែលមិនខុសគ្នាអីទេ។ ចាប៉ុនទៅហើយទីណាក៍មើលទៅស្អាត និងហាយធិច(High Tech) ដែរ។

ប៉ុន្មាថ្ងៃនេះរវល់នោះដល់ក តែមិនមែនទើបតែប៉ុន្មានថ្ងៃហ្នឹងទេខ្ញុំរវល់តាចឹង មិនទាន់ត្រៀបស្អីឲ្យបានតិចសោះហើយនៀក។ ទាំងខោអាវ ស្បៀង និងយុទ្ធភ័ណ្ឌផ្សេងៗ។

រឿងដែលបារម្ភនោះគឺជើងយន្តហោះត្រូវឆ្លងកាត់ សុវណ្ណភូមិ នៅថ្ងៃគេប្រជុំអាស៊ាននេះឯង​ហើយលឺមកថាពួកអាវក្រហម​ចង់ធ្វើបាតុកម្មផង នេះបើវាលេងដូច​កាលពួកអាវលឿងដូចមុន បិទតារាងយន្តហោះអីហ្នឹងចងប់ស្រច ច្បាស់ជាដេកស្អាត​មិនខាន។ រកទុកចិត្តមិនបានទេបងសៀមៗ អស់ហ្នឹង។
មិនចង់និយាយអ្វីយូរទេខ្លាចគេថា “តាប៉ែ” គ្រាន់តែចង់ប្រាប់ថា សុំបែកមួយរយៈទៅសិក្សាវគ្គខ្លី នៅចាប៉ុននឹងឯង។ ទៅពីរអាទិត្យ​អីណោះ។ ជើងយន្តហោះចេញង៉ៃ ២៨ កុម្ភះ ហើយនឹងត្រលប់មកវិញនៅថ្ងៃ ១៤ ខែមិនា។ ប៉ាយ ប៉ាយ….

Fukuoka Map

09/25/07

Bad situation in India

សួស្តី ខ្ញុំបានមកដល់ឥណ្ឌាដោយសុវត្ថិភាព នៅយប់ថ្ងៃអាទិត្យ ម៉ោងប្រហែល ១០យប់(ម៉ោងនៅឥណ្ឌា)។ ពិតជាគួរឲ្យស៊យមែន​តែម្តងតាំងពីភ្នំពេញមកដល់ទីនេះខ្ញុំឈឺរហូត។ មិនដឹងជាចង្រៃអី មុនឡើងយន្តហោះ២ថ្ងៃខ្ញុំគ្រុនក្តៅខ្លាំងណាស់ ដាក់ថ្នាំហើយនៅតែ​មិនបាត់។ ឥឡូវនេះគ្រុនក្តៅបានធូរហើយ​ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់អើយ ខ្ញុំបែរជាមកឈឺក្រពះ ហើយឈឺក្បាលសឹងផ្ទុះ។ នឹកឡើងក្តៅក្រហាយមែនទែនហ្អា។ តែមិនអីទេសង្ឈឹមថាប៉ុន្មាន​ថ្ងៃទៀតនឹងគ្រាន់បើ។ អាហារនៅទីនេះលេបមិនចូលទេលោកម្ចាស់ កាលពីយប់ដែលបានមកដល់នោះ គេឲ្យញ៉ាំអាហារឥណ្ឌា​ ម៉ែ…លេបបានតែបីម៉ាត់គត់ ស្រាប់តែមិនស្រួលពោះដល់ថ្ងៃនេះ។ ហ៊ីម….ចំតែម្តង អាឡូវឲ្យតែឃើញអាហារអស់នឹង ខ្ញុំដឹងតែរកកល់ចង់តែក្អួតតែម្តង។  សំណាងហើយដែលខ្ញុំស្ពាយ មីកញ្ចប់, ត្រីផាត់ មកខ្លះកុំអី Game Over ។ ណាស់ហើយខ្ជិល​បរិយាយច្រើនតទៅទៀត គិតរកលាទៅគេងសិនហើយ យកកំលាំងសំរាប់ថ្ងៃស្អែក។ មើលរូបខ្លះនៅខាងក្រោទុកជាការ​កំសាន្តចុះណាអ្នកទាំងអស់គ្នា។


អាហារពេលព្រឹកគឺ មី

 


បើស៊ីតែមីចឹងដឹងបានកំលាំងមកណាទេលោក???

 
ហេងដែរដែលម៉ាក់គាត់ដាក់មីឲ្យបានម៉ាកេសដែរកុំអីដេកស្អាត


កោរពុកម៉ាត់មួយយកជ័យសិនមុននឹងទៅរៀនថ្ងៃដំបូង


ឡូយហ្អេសបងប្អូន???

09/19/07

Count down for us.We’ll leave this week…

សូមអ្នកទាំងអស់គ្នារាប់ថយក្រោយជាមួយពួកយើងទាំងពីរ ព្រោះពួកយើងនឹងបែកពី​ពួកម៉ាកតាមប្លក់ទាំងអស់នៅសប្តាហ៍នេះហើយ។ ហាន់នីរបស់ខ្ញុំត្រូវទៅសំដែងនៅសហរដ្ឋ​អាមេរិករយៈពេល ជាងមួយខែ​(៥សប្តាហ៍) ចំណែកខ្ញុំវិញ ខ្ញុំក៍ត្រូវទៅដែរ។ ខ្ញុំនឹងទៅចូលរួមវគ្គ​សិក្សាអំពី Certificate Course in Advanced Website Technology នៅប្រទេសឥណ្ឌា រយៈពេល ៣ខែ។ ដំណឹងល្អផងដែរ​សំរាប់មិត្តភ័ក្តនៅអាមេរិច អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចចូលរួមទស្សនាការសំដែង របស់ ស្រីម៉ុម​ នៅរដ្ឋមួយចំនួន៥គឺ New York, Mary Land, Florida, Michigan, និង North Calorina ។​ ​របាំដែលនឹងសំដែងគឺមានចំណងជើងថា ៖ ” ផាមិណាទេវី​ ” អ្នកទាំងអស់គ្នាអាចមើល​កាលវិភាគសំដែងនៅទីនេះ ។ ស្រីម៉ុមនឹងឡើងយន្តហោះជើងហោះហើររបស់ប្រទេសចិន នៅថ្ងៃស្រុកទី ២១ ខែកញ្ញ ហើយនឹងត្រលប់មកវិញនៅថ្ងៃទី២៧ ខែតុលានេះ ចំណែកខ្ញុំទៅតាមជើងយន្តហោះរបស់ថៃ នៅ​ថ្ងៃអាទិត្យទី២៣ ហើយមកវិញនៅថ្ងៃទី១៦ខែធ្នូ។ដូច្នេះនៅសល់តែ ៣-៤ថ្ងៃទៀតទេ…..

 

ជួបគ្នាពេលក្រោយ…..អូយ….នឹកស្រុកដល់ កហើយនែក៎!!!!